Naar de inhoud

Ruimteakoestiek

Wat nagalmtijd wel en niet vertelt

5 minuten lezen

Nagalmtijd, vaak T of RT60, is de tijd die nodig is om het geluidsniveau met 60 decibel te laten dalen nadat de bron stopt. Zestig decibel is veel: van een stevig gesprek naar bijna stil. In een kale gymzaal kan dat meer dan twee seconden duren. In een goed ingerichte vergaderruimte eerder rond een halve seconde.

Die tijd zegt iets over hoeveel geluid de oppervlakken terugkaatsen. Harde vloer, glas en een kaal plafond houden energie lang in de ruimte. Stof, open plafonds, mensen en absorptie halen energie weg. De formule van Sabine maakt dat rekenbaar: groter volume verlengt de nagalm, meer absorptie verkort hem.

Wat je ervan merkt

  • Te lange nagalm maakt spraak wazig. Lettergrepen lopen door elkaar.
  • Heel korte nagalm kan droog en ongezellig klinken, zeker in een grote zaal.
  • Early decay time (EDT) ligt dichter bij wat je in de eerste fractie van een seconde hoort. RT60 is de langere staart.
  • Een flutter-echo — dat ratelen tussen twee evenwijdige wanden — verdwijnt niet vanzelf als het gemiddelde getal ‘wel meevalt’.

Wat het getal niet is

Nagalmtijd is geen geluidsisolatie. Een paneel dat de galm in een kamer tempert, houdt het gesprek niet tegen naar de kamer ernaast. Daarvoor moet de constructie het geluid tegenhouden: massa, ontkoppeling en kierdichting. Wie alleen op nagalm stuurt, lost een privacyprobleem meestal niet op.

Het getal hangt ook af van waar en hoe je meet. Meubels, mensen en een open deur veranderen de uitkomst. Een berekening geeft orde van grootte. Een besluit over een project hoort bij een meting in de echte ruimte.

Voor een meting in een kantoor of projectruimte: Akoestiekscan. Voor bouwakoestiek en de Omgevingswet: Geluidzaken. Voor advies en oplossingen: Akoestiek360.

Volgende: Verstaanbaar waar het moet, privé waar het hoort